این پست را به اشتراک بگذارید :
اکثر برندها معمولاً بیشتر تمرکز خودشون رو روی هویت بصری (لوگو، رنگ، فونت، چیدمان) میذارن. اما شاید ندونن که این فقط بخشی از تجربهی برند برای مخاطبه. مغز انسان اطلاعات رو فقط از طریق چشم دریافت نمیکنه؛ بلکه همه حواس با هم درگیر میشن تا یک برداشت کلی ساخته بشه. اگر برندی بتونه تجربهای طراحی کنه که همزمان چند حس رو درگیر کنه، میتونه حضور عمیقتری تو ذهن مخاطب پیدا کنه. به این مفهوم multisensory branding یا برندسازی چند حسی میگن.
برندسازی چند حسی یعنی استفاده آگاهانه از ترکیب چند حس انسان در طراحی تجربه برند. این شامل مواردی مثل صدا (شنوایی)، تصویر (بینایی)، بافت و وزن (لامسه)، بو (بویایی) و حتی طعم (چشایی) میشه.
مخاطب وقتی با برند در تماس قرار میگیره، در واقع فقط با تصویر برند مواجه نیست، بلکه در حال دریافت مجموعهای از سیگنالهای احساسی و حسیه. اگر این سیگنالها از قبل طراحی شده باشن، برند میتونه به شکل ناخودآگاه، قویتر و موندگارتر توی ذهن بشینه.
ذهن ما اطلاعات رو جداگانه تحلیل نمیکنه، بلکه بهصورت همزمان از حواس مختلف دریافت و ترکیب میکنه. وقتی برند فقط روی بینایی کار میکنه، از ظرفیت اصلی مغز برای شکلگیری ادراک برند استفاده نمیکنه. هرچی تعداد حسهایی که با برند درگیر میشن بیشتر باشه، احتمال اینکه برند در حافظه بلندمدت مخاطب بمونه بالاتر میره.
برای اینکه یک برند بتونه تجربه چند حسی مؤثر ایجاد کنه، باید حواس مختلف مخاطب رو با دقت و هماهنگی طراحی کنه. هدف این نیست که صرفاً شلوغ یا پرجزئیات باشه، بلکه باید هر حس در جهت تقویت هویت برند عمل کنه.
حواس پنج گانه و تاثیرشون در برندسازی چند حسی:
اولین و رایج ترین حس در طراحی برند، بیناییه. لوگو، رنگها، تایپوگرافی، چیدمان، بستهبندی و طراحی فضاهای فیزیکی یا دیجیتال همه بخشهایی هستن که ذهن مخاطب رو از طریق چشم درگیر میکنن.
برخی برندهاApple از فضای سفید، سادگی و نظم بصری برای القای حس مینیمالیسم و کیفیت بالا استفاده میکنن.
برندها میتونن با طراحی صداهای مشخص مثل امضای صوتی (sonic logo) یا موسیقی برند حافظه شنیداری مخاطب رو فعال کنن و یک شناسهی صوتی قابل تشخیص بسازن.
صدای tu-dum که در ابتدای محتوای نتفلیکس پخش میشه، نمونهای از یک امضای صوتیه که بهمرور، تداعی برند نتفلیکس رو در ذهن مخاطب شکل داده. بدون نیاز به تصویر، همین صدا میتونه برند رو بهیاد بیاره.
در برندهایی که محصولات فیزیکی ارائه میدن، حس لامسه نقش مهمی در شکلگیری ادراک اولیه داره. نوع متریال، بافت سطح، سختی یا نرمی و حتی وزن بستهبندی میتونه بهصورت ناخودآگاه پیامهایی درباره کیفیت، ارزش و حرفهای بودن برند منتقل کنه.
حس بویایی بهعنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای ناخودآگاه در شکلگیری حافظه و احساسات عمل میکنه. تحقیقات علوم اعصاب نشون داده بوها مستقیماً با بخشهایی از مغز که مسئول حافظه و احساسات هستن (مثل آمیگدالا و هیپوکامپ) در ارتباطن. به همین خاطر، برندهایی که بهصورت استراتژیک از رایحه استفاده میکنن، میتونن تجربه برند رو عمیقتر و ماندگارتر کنن.
Singapore Airlines یکی از اولین برندهایی بود که رایحهای اختصاصی برای فضای داخلی هواپیما، دستمالها و لباس فرم مهمانداران طراحی کرد. این رایحه که بهنام Stefan Floridian Waters شناخته میشه، باعث شده تجربه سفر با این ایرلاین، در حافظه بویایی مسافران حک بشه.
در برندهایی که محصول خوراکی دارن، طعم میتونه نقش کلیدی در بهخاطر سپرده شدن برند بازی کنه. اما مهمه که این طعم در ذهن مخاطب بهعنوان یک امضای ثابت و قابلشناسایی شکل بگیره.
به طور کلی برندسازی چند حسی یا Multisensory Branding یعنی هماهنگسازی حواس مختلف برای ساخت تجربهای کامل و بهیادماندنی از برند. وقتی برند ها فقط روی عوامل بصری تمرکز میکنن، ظرفیت های دیگه ادراک مغز نادیده گرفته میشه. اما اگر بتونن تصویر، صدا، بو، بافت و طعم رو هوشمندانه طراحی کنن، میتونن ارتباطی احساسی، عمیق و ماندگاری رو با مخاطب بسازن. برندهای موفق نشون دادن که جزئیات حسی کوچک، میتونن تبدیل به امضایی ماندگار بشن البته به شرطی که این طراحی با هویت برند هماهنگ باشه.
